Murat Renay "Söylenmeyen"

Murat Renay nasıl ortaya çıktı? Kitabı okuyanlar az-çok biliyorlar ama bu yola çıkış hikayesini birde sizde duymak istiyorum.
Ben 1978 İzmir doğumluyum. İstanbul’da yaşıyorum.Sinema-Televizyon mezunuyum. Yıllarca bilişim sektöründe, genelde yaratıcılığımı çok da fazla kullanmadığım işlerde çalıştım. Toplumda büyüyen homofobiye,nefret dalgasına karşı bireysel olarak ne yapabileceğimi sorguladım ve aslında Murat Renay-Söylenmeyen de bu çabadan ortaya çıktı.Kitaptan aylar önce de Twitter’da @homohobi nickiyle zaten yazıyordum. Bloglarımdaki yazılar da beğenilince, bunlardan cesaret alarak bu kitabı yazdım.

Eşcinsel bir erkeğin doğumundan askerliğine kadar, kendini tanıma ve kabullenme sürecini, yaşadıklarını, yaşayamadıklarını sansürsüz anlatıyorsunuz. Bu kadar açık bir dille bütün yaşantınızı masaya yatırmak ve hiç tanımadığınız okuyucularınızla paylaşmak oldukça zor bir mesele. Bu kadar keşmekeşe rağmen hedefine ulaşabildi mi “Söylenmeyen” kitabı?

Kitap çok insana ulaştı dokundu ama tabii ki ne kadar insana ulaşsa benim için bizim için az çünkü bir meselemiz var. Gelen tepkilerde kitabın yapıcı,samimi ve yer yer matrak tarzının insanlara geçtiğini görüyorum. Bu da beni mutlu ediyor. Sadece eşcinseller değil özellikle heteroseksüel kadınlar da bu kitaba çok ilgi gösterdiler. Basında –çok fazla olmasa da- yer buldu ve bazı kişilerin dikkatini çekti. Aslında eşcinseller olarak hepimiz bu dikkati çektik. Yani bir anlamda herkesin adına konuştum ve ses getirdim.Bundan memnunum.

LGBTT derneklerinden destek aldınız mı? Derneklerin size yaklaşımı nasıl?

Ben homofobi adına bir şey yapıyorum yani onların tarafındayım. Onlardan kötü bir tepki almam zaten absürd olurdu. Açıkcası benim kitabım daha çok onları destekliyor ama onlardan da destek almaya hayır demem elbette. Kaos GL yayınlarıyla bana destek oldu. Lambda’da bir haberim çıktı sanıyorum. Ben onlarla olan bütün aktivitelere zaten hazırım. Onlardan teklif gelirse de mutlaka desteklerim.

Kitap çıktıktan sonra ailenizden kitabı okuyan oldu mu? Bildiğim kadarıyla kitabı sizin yazdığınızdan haberleri yok, ama söylenmeyenden haberleri var mı?

Ablam kitabı okudu.Annemin de haberi var ancak kitabı okuması için onu pek zorlamadım çünkü zaten ben bana bakış açısıyla ilgili sıkıntılarımı ona pek çok kez iletmiştim. Zaten hiçbir zaman bana çok sert şekilde yaklaşmadılar bu yüzden de onun okuması için ısrar etmedim.Kitapta incinebileceği şeyler var bu yüzden okumasa da olur ama mesajımı alması yeterli.

Kitabın okuyucu yakalayan en büyük özelliği bence doğru üslup ajitasyonsuz, boyasız, süssüz olduğu gibi olması. Murat Renay’ın bir başlangıç olduğunu düşünüyorum, sizden sonra söylenmeyenleri söyleme tabusu bir nebzede olsa yıkıldı, bence.

Teşekkür ederim. Keşke kitabım söyleyecek sözü olanlara cesaret verse. Benim de umudum o.

Öte yandan ben de zaten izlediğim dizlerde-filmlerde veya okuduğum kitaplarda da ajitasyonu sevmiyorum. Bana zorlama geliyor. Yani o yol da insanın derdini anlatması için bir yöntem aslında, farkındayım ama bana göre değil. İnsan derdini, mağduriyetini ajitasyon yapmadan da anlatabilir bana göre.

Elbette bu ülkede eşcinsel olmak zor. Eşcinsel olduğu için zulüm gören hatta hayatını kaybeden bir sürü insan var. Bu yüzden de kitabımı Ahmet Yıldız’a adadım zaten. Her şeyin farkındayım ancak benim konuya yaklaşımın negatif değil. Ancak sesimizi duyurarak, kendimizi iyi ifade ederek daha güzel günlerin bizi beklediğini düşünüyorum.

İlk kitabınla çoğunluğu karşına alarak Türkiye'de çok yapılmayanı yaptınız, ‘Söylenlemeyen’leri söylediniz peki bunu ne takip edecek? Başka söylenmeyenler mi, yoksa daha başka bir perspektif mi?

“Söylenmeyen” çok beğenilmiş olsa da bana göre eksik kaldı. Bunu tamamlamak lazım önce. Türkiye’de eşcinsel edebiyatına bir kitap daha hediye etmek istiyorum. Sonrasını çok planlamıyorum. Açıkcası çok hesap-kitap yaparak, planlayarak şimdiki samimiyetimi koruyabileceğimi düşünmüyorum. Şu an ikinci kitabı yazıyorum. Bu da ilk kitabın devamı gibi olacak. İki kitap birbirini tamamlayacak.

Selim Anteros  - eshsiz